Ik laat er geen gras over groeien; in mijn ogen is Mac OS X gewoon hét besturingssysteem waarmee je eindelijk fatsoenlijk kan computeren. Laten we eerlijk zijn, Windows is gewoon niet meer prettig om mee te werken. Het vreet aan perfomance alsof het een mens met een vreetstoornis is,  door de wildgroei aan crapcode zo traag als dikke stront door een trechter en is het ook nog eens zo lek als een mandje.

Helaas is het in onze verziekte wereld nou eenmaal zo dat Microschoft Microsoft nog steeds het meest voorkomt, en dus ook de software ervoor nog steeds wordt gebruikt. Aangezien programmeurs lui zijn, zal multi-platform echt niet in hun botte kop doordringen. En dat is dus de reden dat er een PC op mijn kamer staat.

Windows. Ik heb er echt een schurft aan gekregen. Deze PC is ondertussen een jaar oud, maar Windows XP is er geloof ik al 50 keer opgezet. Het klopt gewoon steeds niet, steeds functioneert dat gedrocht niet zoals ik wil dattie het doet. Wordt het weer sloom, is het weer een gecrasht of iets dergelijks.

Ik dacht gister maar eens: “Laat ik eens iets anders proberen.” Vista erbij gepakt en geïnstalleerd (wat echt enorm vlekkeloos ging). Ik ga het maar eens uitpluizen, hij kan altijd nog het raam uit!