Het is in de huidige tijd bijna ondenkbaar dat iemand geen breedband internet heeft thuis. Al heb je een instap ADSL abbonnementje, het is altijd aan en toch nog lekker snel!

Zeker vergeleken bij wat ik vroeger had. Heel veel mensen zullen wellicht nog steeds nachtmerries hebben met het geluid van hun computermodem erin verweven. Toen ging internet nog met inbellen, tegen telefoontikken internetten. Zo is mijn “verslaving” begonnen: een uurtje (wat al gauw gesmokkeld werd naar anderhalf uur) internet per week, enkel in het weekend.

Ik weet nog goed hoe blij ik was toen ik mijn ouders had overgehaald over te stappen op kabelinternet bij Kwel.. uhh Chello. De vaste telefoonlijn ging de deur uit aangezien iedereen toch wel een mobieltje had hier thuis, zo bespaarden we wat geld uit en kregen we dus mijn eerste breedband internetaansluiting: 512 kbit/s down, 128 kbit/s down als ik me niet vergis. Als blije hond begon ik met het downloaden van alles wat los en vast zat aan muziek, nutteloze software en Starcraft online spelen via Battle.net.

Tegenwoordig kan ik niet meer zonder! Ik doe zoveel met het internet dat ik zelfs gek wordt als mijn PDA met HSDPA uitvalt. Ik ben letterlijk afhankelijk en verslaafd. Gelukkig is internet in deze tijd ook meer gemeengoed geworden, dat resulteerde in een aantal snelheidsverhoging op onze lijn. Uiteindelijk zaten wij op 4 Mbit/s down en 1 Mbit/s up. Het verbruik in huis is ook flink gestegen, toen mijn ouders ook meer met internet gingen doen.

Heden: daar waar glasvezel ondertussen doorbreekt, zit ik in mijn gezellige dorp nog steeds zonder glasvezel mogelijkheid. Gelukkig hebben mijn geweldige charisma en ook mijn onweerstaanbare puppy-ogen het weer geflikt: we hebben een supersnelle lijn nu liggen. Daar waar het maximum van de lijn ligt op 60 Mbit/s down en 6 Mbit/s up ben ik met onderstaande meting al behoorlijk blij. I ♥ the internets!