Van die studie is niet veel gekomen, na een halfjaar stopte ik ermee omdat ik het te theoretisch vond. De laptop bleef. In alle avonturen wat te maken heeft met radio, GamesFM, opleidingen en het heen en weer pingelen tussen de ene slaapplaats en de andere, is dit mooie 13″ witte beestje me trouw gebleven.

Nu, bijna drie jaar na dato, laat hij me in de steek. Gisteren in de studio, tijdens Martin is Brakker, gaf Mac OS X Snow Leopard 10.6 aan dat de batterij definitief dood is. Ik had goede hoop op het toendertijd bijgekochte AppleCare Protection Plan, maar kwam bedrogen uit.

Zijn ziel staat veilig op de TimeCapsule, zijn hart zit zoals altijd nog op de goede plaats, zijn wil om door te gaan ligt bij de KCA, en hij… hij zal lief slapen.

Rust in vrede.

Macbook 13": 31-5-2007 - 7-3-2010

Het is lang geleden dat je wat van mij hebt kunnen lezen op dit excuus voor een weblog. Want wat er in die twee maanden is gebeurd had ik makkelijk twee pagina’s mee kunnen vullen. “Waarom heb je niet geblogd dan?”, zul je je nu afvragen.

Het antwoord is simpel: luiheid. Sinds dat ik Twitter gebruik, ben ik te lui om even te gaan zitten en wat uitgebreid te tikken. Het is niet zo dat ik niks met dit weblog doe hoor, er wordt keihard gewerkt om hier weer wat moois van te maken. Niet alleen door mezelf, overigens… Maar ik zeg het maar vast vooraf, schrik niet als het er binnenkort anders uitziet hier.

“Even samenvattend, wat is er al die tijd gebeurt dan, Patrick?”
Nou, ik ben begonnen bij een nieuwe werkgever per 1 januari. Nu doe ik veel meer met systeembeheer in alle vormen die er zijn, van simpele Outlook problemen tot het aanleggen van complete SANs met virtuele omgevingen. Heb het er erg naar m’n zin, leer keihard door en ben goed bezig. Nu zit ik alleen thuis, last van een buikgriepje en vorige week is ook nog eens een verstandskies eruit gesneden. Was ook geen pretje, kan ik je vertellen.

Qua studie ben ik nu ook Microsoft Certified Desktop Support Technician. Die twee examens waren echt te simpel voor woorden; iedereen die wat vaker werkt met PC’s kan die examens halen! Wat wel leuk is, is dat ik nu ook m’n sporen heb verdiend op Apple gebied: de titel Apple Certified Support Professional v10.6 mocht ik ook aan het lijstje toevoegen. 25 februari hoop ik deze titel uit te breiden met de Server variant, maar dat hoor je uiteraard vanzelf wel!

Qua radio hebben we een hele leuke week achter de rug tussen Kerst en Oud & Nieuw: de Skyline Countdown. Dat was een ontzettend leuk feestje om te doen, veel leuke en positieve reacties en hele leuke radio gemaakt. Twee weken terug mocht ik ook weer eens de Hittegolf overnemen, wat ook wel weer fijn was. Ondertussen loopt de samenwerking tussen mij en Martin snel richting een einde. Niet vanwege ruzie of zo, maar door hele leuke dingen die gaan plaatsvinden. Daarom is het helaas niet meer mogelijk om Martin te produceren. Jij kan mijn taken overnemen, geef je op voor So You Wanna be a Producer op de Martin is Brakker Hyve!

Ook is mijn autootje aan de nodige geintjes begonnen. De Alfa Romeo 147 die ik ó zo trots heb gekocht vorig jaar, heeft ondertussen al twee keer een nieuwe ruit gehad (de eerste keer is het fout gegaan), heeft een scheurtje in de achterbumper erbij en had van de week ook iets leuks met een hangend gaspedaal! Verder heeft deze auto de magische grens van de eerste 10.000 kilometer met mij gehad, en bevalt hij (op wat geintjes na) nog steeds prima!

Zo, ben je weer een beetje bijgepraat? Mooi. Ik beloof dat ik wat vaker wat zal posten, ik heb de Wordpress app nu op m’n iPhone gezet.

Groetjes,

Patrick de Ritter

Afgelopen weekend werd deze droom onverwacht waarheid! Collega en vriend Sebastian Wolf zat ziek, zwak en misselijk thuis.. Vervelend voor hem, natuurlijk, maar super voor mij! En daar stond ik dan, 14:00 uur achter de knoppen, klaar voor de Skyline Hittegolf.

Het waren drie fantastische uren in mijn leven! Wat ontzettend tof om te doen, en voor een eerste keer ben ik enorm tevreden. Het smaakt uiteraard naar meer, dus moge Sebastian nog maar vaak op vakantie gaan!

Visueel vond ik het optreden niet veel bijzonders, de videowall had echt nutteloze beelden ertussen zitten. Het lampenwerk was wel enorm goed. Maar die setlist, dat geluid!! Geweldige nummers als Can’t Stop Feeling, Ulysses, Do You Want To en No You Girls kwamen voorbij. Eén grote gezellige menigte die vanaf de eerste noot helemaal uit hun dak ging. De band die goed met het publiek speelde. Het publiek dat luidkeels meezong en keihard klapten.

Het werd een avond om niet te vergeten!

Foto’s van Franz Ferdinand in de HMH

Zaterdag was een enerverende dag. De band New Era Dojo kwam optreden bij Martin is Brakker op Skyline FM, en niet zonder reden: een dag later zouden ze hun debuut E.P. releasen.

Ik was bekaf toen ik thuiskwam. Wat een productie is het in de studio hebben van een band, zeg. Maar het was wel enorm tof! Ik was een ontzettende lucky bastard! Ik kreeg namelijk een voorproefje voor de releaseparty.

Want ook daar was ik bij, in de Baroeg in Rotterdam. New Era Dojo hadden leuke bands in het voorprogramma staan, vooral DivaDown was echt ontzettend genieten! Het was enorm druk in de toch wel kleine Baroeg. Pers, grote namen (bassist van Delain o.a.) en honderden fans gingen helemaal uit hun dak.

Was een zeer geslaagd feestje!

Als een liefhebber van rampenfilms heb ik er aardig wat gezien. Volcano, The Day after Tomorrow en Daylight zijn dan ook wel favorieten. Maar 2012 sloeg echt alles: het bevatte alle elementen van wat je van een goede film verwacht: gebeurtenissen die tastbaar zijn (aardbevingen, tsunami’s, het einde van de wereld), drama, good guys en bad guys, waanzinnige special effects en fantastische acteurs die hun rol goed spelen!

2012 gaat over datgene wat de Maya’s lang geleden allang voorspeld hadden: het einde van de wereld hoe we deze kennen. Een geoloog doet ontdekkingen die het ondenkbare realiteit maken.. we’re all gonna die! In deze bloedstollende film zie je hoe de wereld in rep en roer is en chaos uitbreekt. En je ziet heldendaden van de underdog: de vader die z’n familie te weinig tijd heeft gegund en daarom dus gescheiden is.

Je kan niet van jezelf zeggen dat je leven compleet is, als je deze briljante film niet hebt gezien. Ik moet er wel bijzeggen: bereid jezelf voor op een lange zit. Met 2 uur en 45 minuten speelduur, moet je echt naar de betere bioscoop gaan als je lang bent. En een goeie blaas hebben, want ik garandeer je dat je niet opstaat om naar het toilet te gaan.

Waar kan ik de DVD en BluRay pre-orderen?

Maar dacht je dat het daarmee ophoudt? Welnee! A.s. vrijdag doe ik sowieso weer een examen, planning is om er gelijk twee te doen. De twee examens voor Microsoft Certified Desktop Support Technician zijn namelijk peace of cake, getuige deze tweet over proefexamens.

Ook wil ik de overstap naar Apple maken, en wil ik dit jaar nog Apple Certified Support Professional 10.6 worden. Ben al halverwege het boek ervoor, dus dat komt wel goed. Overigens een aanrader als je veel met Macs werkt!

Het boek bevat veel informatie hoe het systeem werkt, hoe je het moet onderhouden, en waar je heel veel informatie en settings kunt vinden. Hoewel in het Engels geschreven, is het niet moeilijk dit boek te begrijpen.

Daar achteraan zullen ook wel de boeken over Snow Leopard Server Essentials en Deployment komen. Puur uit eigen interesse!

En volgend jaar komen daar certificeringen van VMWare bij. Je moet je huid tenslotte zo duur mogelijk verkopen, niet waar? Zeker nu ik eind dit jaar wegga bij m’n baas.

Dus, afgelopen donderdag taart. Aanstaande vrijdag wellicht twee keer taart? Hou vooral deze website en m’n twitter in de gaten!

Nou is het zo dat ik in mijn programma bij LOS Radio dit jaar de lijst ook heb uitgezonden. En de lijst had ik alvast opgeschreven. Mijn chaotische hoofd heeft alleen weer papiertjes verloren enzo, dus de precieze lijst van toen heb ik niet meer. Daarom nu een tweede versie, met grotendeels dezelfde platen, maar misschien toch net anders genummerd, en sommige platen was ik toch nog vergeten.

13: Miss Montreal – “So This Is Home”

Ik ben nooit zo kapot geweest van Miss Montreal haar muziek. Ja, het was wel lekker om naar te luisteren, maar het is niet echt bepaald iets waarvan ik zeg: “Dat ga ik kopen!”
Tot ik haar live mocht zien optreden in het voorprogramma van Coldplay op 10 september in Nijmegen. Daar zette ze zo’n ontzettend goede en intieme set (wat knap is, met 65.000 man!) neer, dat ik meteen zoetsappig verliefd was. In de auto terug het album meteen gekocht via de iPhone en geluisterd. Topwijf!

12: OneRepublic – “Come Home”

Tijdens één van de vele nachtritten van Schijndel naar huis, en ik door koppijn geen zin had in NachteGiel, had ik mijn iPhone aangesloten op mijn auto-geluidsinstallatie. Ik had zin in wat rustige, dromerige muziek, en besloot Genius het te laten bepalen aan de hand van “A Beautiful Mess” van Jason Mraz (die ook in de lijst staat, trouwens). Ik hoorde deze voorbij komen, en voelde gelijk even de hoofdpijn wegvloeien. Prachtplaat.

11: Jason Mraz – “A Beautiful Mess”

Een aantal weken eerder, in diezelfde auto, liet ik een vriendin het nummer “Make It Mine” horen, via de iPhone die op de autoradio was aangesloten. Daarna de radio uitgezet, maar die iPhone loopt door. Ik rij later weg, zet halverwege de rit de radio weer aan, en val meteen in deze plaat. De rest van de rit stond deze plaat op repeat!

10: Maroon 5 – “Nothing Lasts Forever”

Maroon 5 heeft altijd wel lekker herfstnummers. “Sunday Morning” bijvoorbeeld, erg lekker. Het tweede album van deze band vond ik een stuk slechter, maar deze plaat was dan wel weer lekker.

9: Lifehouse – “You And Me”

In Nederland is deze Britse band zeer onbekend, maar ze maken zoveel goede muziek. Ik leerde ze kennen via deze plaat, ook tijdens de herfst, en sindsdien heb ik al hun albums in de kast staan. Wat ontzettend goed!

8: Novastar – “Waiting So Long”

Tijdens de herfst denk ik ook al gauw richting de kerst, en dan gaat bij altijd wel een belletje rinkelen over Serious Request. Dit was het muzikale theme van Serious Request 2008, wat een ontzettend mooi emotioneel nummer is geworden. Sowieso had hier elke plaat van Novastar kunnen staan!

7: a balladeer – “Robin II”

Mooi. Punt.

6: John Mayer – “Daughters” (Live)

Als ik “herfstplaten” tegen je zeg, dan zeg jij “John Mayer”. Kan bijna niet anders. Die man maakt zoveel dromerige muziek, die is geboren voor deze lijst! Ik vind “Daughters” nog steeds één van zijn beste nummers, maar met de live-uitvoering zoals die op de Live DVD/-CD “Where The Light Is – John Mayer Live in Los Angeles” staat, is nog net iets mooier. Je kunt bijna letterlijk het gras waarop je ligt in deze fantasievolle extase ruiken, zo mooi. Pure porno.

5: Coldplay – “Don’t Panic”

Ook mijn favoriete band ontbreekt niet in deze lijst. Dit nummer is de eerste track op het eerste album wat deze mannen uitbrachten. En de lyrics zijn zo ontzettend waar: “We live in a beautiful world”.

4: Damien Rice ft. Lisa Hannigan – “9 Crimes”

Gegarandeerde tranentrekker, wat mij betreft. Eén van de mooiste platen ooit gemaakt, dat vind ik van deze plaat. Wat een ontzettend mooie clip, geweldig pianospel en twee fantastische stemmen. Must-have!

3: Stereophonics – “Maybe Tomorrow”

Als ik deze plaat hoor, ga ik altijd automatisch naar buiten kijken. En of het nou mooi of slecht weer is, dat maakt dan niet uit. Altijd voel ik me weer goed door deze plaat. Ik vond het dan ook beschamend dat ik er daarnet achterkwam dat ik deze niet eens in mijn eigen collectie heb zitten

2: Travis – “Why Does It Always Rain On Me”

Deze plaat zat fout in een download. Ik haalde het album “Parachutes” van Coldplay binnen, maar onder de noemer van de track “Parachutes” op dit album, zat deze plaat. Twee jaar later kwam ik erachter dat dat natuurlijk een andere plaat was, maar ik was wel verliefd geworden op deze plaat. Hij heeft al vanaf de eerste editie van deze lijst de nummer 1 plek behaald en behouden, tot nu…

1: Adele – “Hometown Glory”

…Want ik werd dit jaar compleet omver geblazen. Niet door een herfstige windvlaag, maar door deze plaat van Adele. Wat ontzettend bloedmooi! Al vanaf het moment dat ik de eerste noot hoorde in deze plaat, had ik kippenvel. En toen wist ik ook al, dat deze op nummer 1 zou staan in deze lijst. En als het aan mij ligt, staat hij er volgend jaar ook gewoon 1. Prachtig!

Maar jij kan er natuurlijk anders over denken!

Heb jij nog addities of suggesties op deze lijst? Vertel het me maar, laat een reactie achter!

Dom Fera maakt al sinds 2007 “The Lazer Collection”, filmpjes met humor die de meeste mensen totaal niet snappen. Maar iedere keer dat ik het zie, echt tranen over m’n wangen en buikpijn van het lachen. Zie hieronder alle drie de delen tot nu toe gemaakt, achter elkaar! Geniaal!