Al sinds klein kind zijnde heb ik nooit van racespellen gehouden. Behalve… de Need for Speed reeks.

Getunede auto’s zijn echt mijn ding. Mooi om te zien, gaaf om in te rijden en tuningclubs zijn geweldig en gezellig.

Vet vond ik het dan ook toen Jeffrey me uitnodigde om langs te komen tijdens Speed 2009. Voorwaarde: ik moest van alle auto’s van Mystic Riders foto’s maken. Goede deal dus.

Jezus wat een opkomst op Autotron! Enorm gezellig, hoop mooie auto’s en best mooie foto’s!

Neon, Neon, originally uploaded by Rittapnl.

Dankzij Jeffrey is mijn auto nu ook voorzien van, hoe hij het zo mooi noemt, “hoerenlampjes”. Desalniettemin is het erg rustgevend bij het rijden, ideaal dus!

Het is in de huidige tijd bijna ondenkbaar dat iemand geen breedband internet heeft thuis. Al heb je een instap ADSL abbonnementje, het is altijd aan en toch nog lekker snel!

Zeker vergeleken bij wat ik vroeger had. Heel veel mensen zullen wellicht nog steeds nachtmerries hebben met het geluid van hun computermodem erin verweven. Toen ging internet nog met inbellen, tegen telefoontikken internetten. Zo is mijn “verslaving” begonnen: een uurtje (wat al gauw gesmokkeld werd naar anderhalf uur) internet per week, enkel in het weekend.

Ik weet nog goed hoe blij ik was toen ik mijn ouders had overgehaald over te stappen op kabelinternet bij Kwel.. uhh Chello. De vaste telefoonlijn ging de deur uit aangezien iedereen toch wel een mobieltje had hier thuis, zo bespaarden we wat geld uit en kregen we dus mijn eerste breedband internetaansluiting: 512 kbit/s down, 128 kbit/s down als ik me niet vergis. Als blije hond begon ik met het downloaden van alles wat los en vast zat aan muziek, nutteloze software en Starcraft online spelen via Battle.net.

Tegenwoordig kan ik niet meer zonder! Ik doe zoveel met het internet dat ik zelfs gek wordt als mijn PDA met HSDPA uitvalt. Ik ben letterlijk afhankelijk en verslaafd. Gelukkig is internet in deze tijd ook meer gemeengoed geworden, dat resulteerde in een aantal snelheidsverhoging op onze lijn. Uiteindelijk zaten wij op 4 Mbit/s down en 1 Mbit/s up. Het verbruik in huis is ook flink gestegen, toen mijn ouders ook meer met internet gingen doen.

Heden: daar waar glasvezel ondertussen doorbreekt, zit ik in mijn gezellige dorp nog steeds zonder glasvezel mogelijkheid. Gelukkig hebben mijn geweldige charisma en ook mijn onweerstaanbare puppy-ogen het weer geflikt: we hebben een supersnelle lijn nu liggen. Daar waar het maximum van de lijn ligt op 60 Mbit/s down en 6 Mbit/s up ben ik met onderstaande meting al behoorlijk blij. I ♥ the internets!

Het is vrijdagochtend, 10:36 als ik in het druilerige Maastricht mijn weblog eens open. Eigenlijk meer een misclick op de bookmarkbar, want eigenlijk wou ik naar Tweakers. Maar dat doet er niet toe..

Ik zie dat berichtje wat ik heb geplaatst na het overlijden van mijn oma. 18 februari is al een hele tijd terug. In de tussentijd heb ik geen foto’s gepubliceerd, niets geplaatst op dit weblog en heel weinig aan twitter gedaan.

Ik was even helemaal klaar met het internet. Of tenminste, de drang om dingen te vertellen was weg. Ik voelde me niet genoodzaakt iets te publiceren wat met mijzelf te maken had. Het zijn ook rare tijden geweest, een overledene in de familie is nooit fijn, maar ook andere dingen zijn er ondertussen gebeurd. Een tof weekend GamesFM @ EnergyLAN bijvoorbeeld. Ik was jarig, sterker nog: ik ben bejaard geworden. Nooit meer kom ik van die -tig af!

Maar bovenal concludeer ik dat ik in die tijd een ander mens was.

Ik ben een persoon dat normaal leeft met de dag en kijkt naar de toekomst. Dat is ook de reden dat ik mij over het algemeen een vrolijk persoon kan noemen, omdat ik mezelf blijf influisteren: “Het komt wel goed, schatje.” Maar eigenlijk is dat een leugen, dat weet je namelijk helemaal niet.

Het grappige was dat ik het met BiBaBoukenende “Huilen met de pet op” Hachmer hier ook al over had. Die man weet mensen enorm te doorgronden, en gaf me van de week even een precieze karakterbeschrijving van mij met vele voorbeelden die enigzins aansloten bij mijn verleden. Het heeft me aan het denken gezet.. Wat wil ik nou eigenlijk met m’n leven? Ik leef op dit moment eigenlijk nog tussen jongetje en volwassen vent in. Ik werk ondertussen alweer meer dan een jaar bij dit bedrijf waar ik nu zit, maar de laatste tijd voel ik me er echt niet meer op m’n plek. Niet omdat ik geen leuke job heb (alhoewel, het stop&go effect van wachten op werk en je daarna uit de naad werken is ook niet echt fijn) maar vooral omdat ik twijfel of ik wel doe wat ik wil.

Dat is het enige wat BiBaBouke me niet kon vertellen. Een antwoord op de vraag: “Wat wil ik nou eigenlijk?” kreeg ik niet, van niemand niet. Ook niet van mezelf. Uit een beroepskeuzetest bleek dat ik vooral praktisch, mensgericht en ondernemend van persoon ben. Voorgestelde beroepen: militair, leidinggevende kinderdagverblijf, geneeskundige en accountant. Vier dingen die ik ab-so-luut niet wil worden. Ik denk dat daar het probleem ligt, ik weet heel snel dat ik iets niet wil. Misschien te snel, en dat ik daarom dingen afkaats voordat ik werkelijk weet wat het is.

Maar tot de tijd dat iemand me kan vertellen wat ik leuk vind, wat ik wil, zal ik maar blijven aanmodderen. En ik moet niet zo klagen, aldus “Huilen met de pet op” Hachmer.

Dag, lieve oma! Weltrusten!

Afgelopen donderdag gebeurde iets wat men nooit zou verwachten bij normaal gebruik: de rugleuning van mij bureaustoel brak af! En daarom was hij kapuut!

Maar vandaag heb ik weer een nieuwe gekocht.. Met vette korting, daar het personeel van de Leen Bakker niet bepaald intelligent is.

Dat dus! Ik kan weer werken!

Terwijl ik dit blogje tik, gooi ik een bonnetje weg van de Albert Hein. € 14,46 aan Labello’s, Blistex en andere lipverzorgingsdingetjes. Het vriest dat het kraakt buiten, en ik lijd eronder. Letterlijk. Ik kan mijn mond niet wijd meer open doen zonder dat de huid van mijn lippen trekt aan de verwondingen van gesprongen lippen.

Min drie-en-twintig graden. Zo koud was het afgelopen nacht in Limburg. In jaren hebben we nooit uberhaupt extreme vorst gehad in Nederland. Normaal liep ik ook altijd in T-shirts en zomerjassen in de winter. Ik was normaal namelijk nooit gevoelig voor kou.

Dit jaar is dat toch wel anders. Met een t-shirt aan, trui erover heen, winterjas erbij, loop ik over straat. En nog heb ik het f*cking koud! Het is dat ik geen vakantiedagen (en geld) over heb, anders had ik nu een last-minute naar waar het dan maar ook minstens 20 graden boven nul is!

UPDATE (8/1 @ 12:03): Jahoor, en toen zat ik ziek thuis met de griep.

Dat was het dan weer. Dag 2008. Een bewogen jaar, zo kun je wel stellen. Ik denk dat ik voor velen spreek als ze liever hadden gewild dat ze 2008 hadden overgeslagen. Ikzelf in ieder geval wel…

Want zo begon het natuurlijk met het verliezen van mijn bijbaantje, net wanneer ik ook gestopt ben met mijn opleiding. Gelukkig had ik dan snel weer werk, met auto van de zaak. Vooral dat laatste heeft het geweten! Ook heb ik de nodige bekeuringen gehad, en de nodige nieuwe telefoons gekocht omdat ik toch niet zo tevreden was.

Ik heb wel veel geleerd! Allereerst mocht ik van Heineken leren hoe je nou bier moet tappen, heb ik veel geleerd van de wedstrijden met Tessa en Esmée, en ben ik gecertificeerd Windows-nerd geworden. Als laatste zijn goede vriend Jim en ik enorm met de neus op de feiten gedrukt wat betreft radio maken. Nog bedankt, BiBaBoukie!

Dat gebeurde trouwens bij de GamesFM kerstweek van dit jaar. Wat een geweldig iets was dat zeg! Wat mij betreft beter dan vorig jaar!

Het was sowieso een jaar waarin ik veel deed met radio. Zelf een demo opsturen naar Radio Schiedam. Afgewezen worden in eerste instantie, daarna onmogelijke tijden aangeboden krijgen. Gezellig meedoen met een RadioXTI weekend. Veel bijzitten bij maatje Martin Mekkes die iets doet in Schijndel. Vooral veel op hem schelden aangezien van voorbereiding weinig komt. Jim ondersteunen met sollicitaties bij onder andere SmartFM, en als laatste Megastad FM. Hopen dat die dwerg daar nu terecht komt, en een producer mag meenemen. Ondergetekende dus. Over mijzelf gesproken, ben ik nog bezig om zelf ook iets te gaan doen. Gewoon puur om te begrijpen wat Jim meemaakt, zodat ik hem beter kan ondersteunen.

Verder was 2008 het jaar waarin mijn kamer verbouwd werd, dit weblog een nieuw likje verf kreeg, Jim web 2.0 werd, ik weer aan de Twitter ging, en er weer spelletjes gespeeld werden.

Recap:
Joepie, ik heb werk, in plaats van school.
Joepie, ik heb een auto, met de nodige schades, en bekeuringen.
Joepie, ik ben single, nog steeds.
Joepie, ik schijn iets met een radiocarrière te moeten doen.
Joepie, alles ziet er anders uit.
Joepie, het is 2009.

Goede voornemens. Ik heb het er meestal niet zo op. Dat zijn dan van die dingen waarvan ik zou zeggen: “dat kan je ook gewoon midden in het jaar starten.” Maar goed, aangezien er toch om gevraagd wordt:

• Zal ik meer concerten gaan bezoeken.
• Zal ik meer gaan sporten en wat gaan kwijtraken.
• Zal ik luisteren naar Bouke.
• Zal ik (misschien) nog iets gaan doen met stoppen met roken enzo.

Nou, tot volgend jaar he!

PS: Het grappigste dit jaar was toch wel het midweekje Centerparcs!

Het was heel raar toen ik vanochtend wakker werd. Geen geur door het huis van warme broodjes, geen drukte in huis, niet m’n vader die om half tien ’s ochtends die de deur uitging om traditioneel de oma’s op te halen.

Wel pas om 14:00 uur uit je nest rollen, boterham met kaas als lunch, en afhaalchinees als kerstmaal. Je moet toch iets als je moeder ziek op bed ligt. Het hele feest is afgezegd. Het is dat de boom in de woonkamer staat, anders hadden we het helemaal niet gevierd. Zelfs de cadeautjes aan elkaar geven was gewoon niet leuk, aangezien iedereen al wist wat ze kregen.

Bovendien is één oma ziek. Dementerend, en voelt zich niet zo lekker. Mijn gedachten zijn dan ook bij haar, maar we weten niet of 2009 nog wel gehaald wordt. Het geeft een hele rare nasmaak aan deze decembermaand, in ieder geval.

Vanaf morgen moet er weer een happy-happy joy-joy masker op mijn gezicht komen te staan. Dan begint het hele gedoe weer rondom de GamesFM Kerstweek! Van zaterdag 27 tot woensdag 31 december zenden we live uit van 12 uur ’s middags tot middernacht, en gaan we heel veel leuke dingen doen. Waaronder hele vette prijzen! Bellen dus, 0909 – 404 1337, en dan vooral van 22:00 tot middernacht, want dan zit ik gezellig met Jim de internet-ether te bevuilen!

Dat vind ik het, nu al! Ik heb het over het pasgeleden uitgebrachte Animal Crossing: Let’s go to the city! Ik weet het, het klinkt kiddy. Maar dat is het absoluut niet. Of althans, niet helemaal.

Tuurlijk zijn alle vrolijke kleurtjes, geluidjes, en diertjes in je dorpje allemaal happy-happy-joy-joy zoals we gewend zijn van Nintendo, maar dit spelletje is echt niet voor de poes. Hele economie zit erachter, hoe je huisje moet afbetalen, je leven moet onderhouden (door te jagen en te verzamelen) en onderling contact moet houden met je dorpbewoners. En het werkt echt behoorlijk verslavend.

Handig aan deze nieuwe game in de Animal Crossing Franchise is dat je geen Nintendo WiFi Connection meer nodig heb om naar andere dorpjes te gaan. Als je een Nintendo DS heb, kan je jouw character meenemen in de DS Suitcase. Dan ga je naar je desbetreffende buddy toe, en kan je jouw character aldaar weer inladen, en door je vriend z’n stadje banjeren. En daarna neem je alles weer mee. Best wel handig!

Wat ik dan nog graag had gezien, is dat ik gewoon m’n hele stadje kon meenemen. Hoewel je wel eventueel je stadje in Animal Crossing: Wild World kan overnemen op de Wii game, kan je jouw eigen Wii Animal Crossing stadje dus niet meenemen. Best wel jammer, nu moet ik nog iets vinden om Animal Crossing mee te nemen naar de GamesFM kerstweek!

Wil je mij komen bezoeken in Animal Crossing? Dat kan als je de game hebt. Mijn friendcode is 1161 – 3598 – 1896. Laat de jouwe achter in de comments, en check mijn twitter om te weten wanneer mijn dorpje open is!