Het is lang geleden dat je wat van mij hebt kunnen lezen op dit excuus voor een weblog. Want wat er in die twee maanden is gebeurd had ik makkelijk twee pagina’s mee kunnen vullen. “Waarom heb je niet geblogd dan?”, zul je je nu afvragen.

Het antwoord is simpel: luiheid. Sinds dat ik Twitter gebruik, ben ik te lui om even te gaan zitten en wat uitgebreid te tikken. Het is niet zo dat ik niks met dit weblog doe hoor, er wordt keihard gewerkt om hier weer wat moois van te maken. Niet alleen door mezelf, overigens… Maar ik zeg het maar vast vooraf, schrik niet als het er binnenkort anders uitziet hier.

“Even samenvattend, wat is er al die tijd gebeurt dan, Patrick?”
Nou, ik ben begonnen bij een nieuwe werkgever per 1 januari. Nu doe ik veel meer met systeembeheer in alle vormen die er zijn, van simpele Outlook problemen tot het aanleggen van complete SANs met virtuele omgevingen. Heb het er erg naar m’n zin, leer keihard door en ben goed bezig. Nu zit ik alleen thuis, last van een buikgriepje en vorige week is ook nog eens een verstandskies eruit gesneden. Was ook geen pretje, kan ik je vertellen.

Qua studie ben ik nu ook Microsoft Certified Desktop Support Technician. Die twee examens waren echt te simpel voor woorden; iedereen die wat vaker werkt met PC’s kan die examens halen! Wat wel leuk is, is dat ik nu ook m’n sporen heb verdiend op Apple gebied: de titel Apple Certified Support Professional v10.6 mocht ik ook aan het lijstje toevoegen. 25 februari hoop ik deze titel uit te breiden met de Server variant, maar dat hoor je uiteraard vanzelf wel!

Qua radio hebben we een hele leuke week achter de rug tussen Kerst en Oud & Nieuw: de Skyline Countdown. Dat was een ontzettend leuk feestje om te doen, veel leuke en positieve reacties en hele leuke radio gemaakt. Twee weken terug mocht ik ook weer eens de Hittegolf overnemen, wat ook wel weer fijn was. Ondertussen loopt de samenwerking tussen mij en Martin snel richting een einde. Niet vanwege ruzie of zo, maar door hele leuke dingen die gaan plaatsvinden. Daarom is het helaas niet meer mogelijk om Martin te produceren. Jij kan mijn taken overnemen, geef je op voor So You Wanna be a Producer op de Martin is Brakker Hyve!

Ook is mijn autootje aan de nodige geintjes begonnen. De Alfa Romeo 147 die ik ó zo trots heb gekocht vorig jaar, heeft ondertussen al twee keer een nieuwe ruit gehad (de eerste keer is het fout gegaan), heeft een scheurtje in de achterbumper erbij en had van de week ook iets leuks met een hangend gaspedaal! Verder heeft deze auto de magische grens van de eerste 10.000 kilometer met mij gehad, en bevalt hij (op wat geintjes na) nog steeds prima!

Zo, ben je weer een beetje bijgepraat? Mooi. Ik beloof dat ik wat vaker wat zal posten, ik heb de Wordpress app nu op m’n iPhone gezet.

Groetjes,

Patrick de Ritter

Van mijn lieve geweldige ouders (Mam, krijg ik nu zakgeld verhoging? )  kreeg ik een aardigheidje voor het babysitten van het huis, toen hun op vakantie waren. Ik wou dus graag navigatie voor de iPhone, maar besloot te wachten op TomTom. Ik liet een goedkope aanbieding van Navigon voorbij gaan, en wachtte in spanning af. Gisteren flink ingelezen over TomTom, en zag dat het niet de applicatie voor mij was. Na 3 jaar intensief TomTom gebruik, stap ik van de Nederlandse trots af.

Wat mij betreft heet TomTom echt de plank misgeslagen met hun applicatie. Te laat, te duur, en kan te weinig. Dus werd mijn Click&Buy account gisteren belast met € 79,99 van Navigon Europa. Gisteravond gelijk een ritje gemaakt om Navigon te testen.

En wat ben ik er blij mee! De interface is helder, routes zijn duidelijk, maar vooral: die snelheid mensen! Een GPS-fix was er voordat ik mijn bestemming had ingetikt, een route was er voor je www.rittap.net kon zeggen en de hele navigatie ging soepel. Zoals gewend plaatst de navigatie je wel eens naast de baan, meestal als je net een tunnel uitkomt. Ook Navigon heeft hier last van, maar stoort niet. Voor wat betreft de gesproken instructies: dat is een klein irritatiepuntje. Op vol volume is de stem vervormd, op half volume niet goed te horen met de radio aan. Via de oordopjes prima te horen, dus dat is geen probleem. Voortaan muziek vanuit de iPhone, met de navigatie er door heen.

Dan de batterij. Gistermiddag had ik al een stuk navigatie aanstaan via de Maps.app. Een uur en een kwartier lang navigeren kostte mij toen 45% van de batterij. Vond ik veel, maar Navigon doet het beter: na 2,5 uur navigeren was er ’slechts’ 30% batterij afgesnoept. Dit is allebei gemeten met alle standaard dingen die ik dagelijks ook aan heb staan, gewoon aan. Ik wil geen gezeur met eerst 3G, Push en dergelijke uitschakelen voordat ik ga navigeren. Bovendien heb ik van die 2,5 uur navigeren ook nog een half uur gebeld in de auto (handsfree uiteraard, via Bluetooth). Dat zijn verbruiken waar ik meer gecharmeerd van ben!

All in all ben ik zeker tevreden over mijn ‘cadeau’. Navigon heeft een navigatiepakket geleverd met alles erop en eraan, zonder nutteloos geneuzel. De € 79,99 is het dus helemaal waard. Nu zoek ik alleen nog een goede cradle waarin hij gelijk oplaadt, en het liefst ook gelijk de muziek en navigatie-aanwijzingen doorvoert naar de geluidsinstallatie. Iemand tips?

PROLOOG: De avond ervoor

“Nog even wat broodjes halen”, zei hij triomfantelijk tegen zijn vrienden. Moedig stapte hij de Albert Hein XL binnen. Je zou als buitenstaander niet kunnen aflezen dat hem een bijzonder avontuur stond te wachten. Zo abnormaal is hij ook niet: lang, breed postuur, en opvallende rode haren. Maar Patrick wist zelf wel beter: vannacht begon zijn missie.

De dag ervoor kwam het verlossende bericht uit België. De iPhone 3GS zou toch simlockvrij zijn bij de Zuiderburen. Blij als dat hij was begon hij meteen met het uitstippelen van zijn route: via Bergen op Zoom, langs Hoogerheide en bij Putte de grens over, om 9 kilometer verderop te stoppen voor de deur van winkelcentrum Promenade Kapellen. De inklapbare, lichtgewicht tuinstoel in de kofferbak, netbook opgeladen en wel, en vooral de telefoon volgeladen. TomTom is tenslotte je beste vriend.

Het boodschappenmandje was zo gevuld: een fles drinken, 2 appels en wat broodjes. Bij het afrekenen compleet afgeleid door een wolk van geilheid die voorbij liep… Hij was nog wat aan het napuberen. Hij liep terug naar zijn vrienden. Ze snapten er allemaal niets van: waarom zou je in godsnaam naar België rijden voor een telefoon, en dan helemaal UREN voor openingstijd. Lachend deed hij de discussie de nek om, “ik heb wel gekkere dingen gedaan!”

Thuis zorgde hij dat zijn iPod was voorzien van de laatste hete-hit-kunsten van Jim Vorwald. Hij moest toch enigzins de tijd doden. En toen kreeg hij een ingeving…

Afleiding en gezelligheid

Een goede vriend van hem woonde in Bergen op Zoom. Die was vast wel te porren voor een avondje gezelligheid. Na een kort belletje was het geregeld. Hij zei zijn moeder gedag, pakte z’n spullen en stapte in de auto. Binnen no-time was hij bij Arvin: een gezellige knul die hij had leren kennen als het vriendje van Jessica, een van de goede vrienden die Patrick had. Ze zouden gaan poolen, en zo stonden ze om 22:10 in het Provoosthuis. Een gezellig café met lekkere bieren, en pooltafels. Uiteraard bakte Patrick er weer eens niets van, maar hé; het gaat om de gezelligheid!

Later dronken zij nog wat op een terras, waar een smsje van Jessica en later een belletje van Jim bijzonder onprettig nieuws meldden: De “King of Pop”, het icoon van de hedendaagse popmuziek, Michael Jackson zou zijn overleden. Nog niet bewust van de ernst van dit nieuws, haalden Patrick en zijn compaan een broodje kebab. Hierna moest Arvin echt naar huis, hij moest immers gewoon weer naar school. Om 01:05 stapte Patrick weer in zijn auto, het echte avontuur kon gaan beginnen…

De klap in het gezicht

Fanboy dat hij is, sprong 3FM aan zodra de sleutel omgedraaid werd. Uiteraard, zoals het een goed DJ betaamt, ging de “Roosmarijn, Avro” over Michael Jackson. Een officiële verklaring over Jacksons overlijden was er nog niet. Wel een behoorlijk aangeslagen Gerard Ekdom. Wat wil je? De man is een wandelend hitdossier! Als iemand een klap krijgt van het overlijden van de “King of Pop”, dan is hij het wel.

Dat deed hem de ernst van het nieuws pas beseffen. Automatisch nam hij zijn omgeving op; een tik van mensen als ze wereldnieuws horen: onthouden waar ze op dat moment waren, wat ze deden, van wie ze het hoorden… En toen vertelde Roosmarijn het verlossende woord: “zojuist meldt CNN dat Michael Jackson is overleden aan een hartaanval.” Patrick stak toen net de grens over. Met een raar onderbuikgevoel kwam hij bij bestemming aan.

En toen gingen we wachten…

Hij parkeerde zijn auto. Hij ging een rondje lopen, kijken of hij zijn auto dichterbij kon parkeren. Hij zag een mooie plek, en na wat navraag aan passanten mocht hij daar parkeren. Stomme Belgen ook met hun rare verkeersborden. Maar goed, helaas was de ingang van het winkelcentrum niet in zicht. Na zichzelf voor z’n kop geslagen te hebben voor het niet meenemen van de headset van zijn telefoon (daar zat immers een FM ontvanger in), nam hij afscheid van Jackson. Hij zette de radio uit, pakte iPod, sigaretten en sleutels en verliet de auto.

De klok wees 02:20 aan. Hij had net een rondje om het centrum heengelopen. Hij besloot te gaan zitten op een bankje, zette Jim Mix 18 aan, en besloot te zoeken naar vermaak. Hij kwam al gauw bedroefd uit: geen open draadloze netwerken in bereik. Daar zat hij dan: moederziel alleen, zonder internet. “Als ik de nacht doorkom zonder internet, kan ik ook binnenkort stoppen met roken!”, dacht hij bij zichzelf.

Hij besloot zijn queste vast te leggen voor het nageslacht. Hij pakte zijn mobiel, opende de tekstverwerker en begon de gebeurtenissen tot dan te beschrijven.

Helemaal getikt

Het is 03:05. Patrick is net klaar met alle gedane gebeurtenissen te schrijven in zijn blogbericht. Terwijl er nog steeds fijne beats uit zijn oordopjes galmen, is het kleine pleintje verlaten. Op enkele voorbij denderende auto’s en dronken jeugd na, maar daar stoort hij zich niet aan. Het gaat hem om dat er nog niemand voor de ingang staat behalve hijzelf. Het valt hem op dat de passage van het winkelcentrum opengaat om 08:30, een uur voordat de winkel opengaat. Hij moet dus op z’n plek blijven! Met lichte kramp in zijn handen slaat hij het concept-blogbericht op. Straks weer verder, nu eerst een appel!

De kroegen gaan dicht

Het werd drukker op het plein. Er komt vaker jeugd voorbij rijden/lopen, sommigen dronken, sommigen niet. Blijkbaar zijn de kroegen dicht, en is de studentenavond voorbij. Kapellen ligt dicht bij Antwerpen, dus daar zal best wel een fesstje geweest zijn hier en daar. Ondertussen zijn de beats van Jim afgelopen, en speelt de Patrick’s iPod keurig netjes de volgende track in de playlist af. “Before the Sex/Dance Sounds part 1″ Het is al lang geleden dat we iets gehoord hebben van de DJ’s Fregl en DD. Onder de naam 2Loungers maakten ze toch fijne mixjes vroeger. Deze dateert al van januari 2008!

Zo’n lange tijd niemand om je heen hebben op dit verlaten plein laat Patrick nog eens goed nadenken over van alles. Over de situatie waarin hij zich bevind, als doorvetaalde bankzitter. Over hoe hij in godsnaam de dingen die hij de afgelopen weken heeft gedaan, had kunnen doen als zijn fulltime baan ook nog de nodige drukte had opgeleverd. Desalniettemin, hij zit nog steeds op het pleintje.

Hij kijkt op zijn horloge, een cadeautje van zijn vader. Tien voor vier ’s nachts. Nog 5 uur en 40 minuten, en dan is hij waarschijnlijk een trotse eigenaar van de nieuwe iPhone 3GS. Het verbaast hem dat er niemand anders voor de deur staat te wachten. Hij herinnerde zich zijn originele plan om pas om half vier, vier uur bij het pleintje te zijn. Hij lacht om de uitspraak die zijn moeder de middag ervoor maakte: “Dan ben je te laat! Die dingen zijn zo weg!”

De dag ervoor had Patrick op iPhoneclub.nl gelezen dat er minstens één iemand ook naar Kapellen zou gaan. Hij vroeg zich af hoe laat diegene zou verschijnen. Blijft een fijne website, dat iPhoneclub.nl! De drijvende krachten erachter: Gonny van der Zwaag en Jean-Peal Horn zijn een stel topmensen! Werken keihard om ons, de community, snel en secuur te voorzien van al het laatste iPhone nieuws. Lijkt me een hell of a job, maar ze zijn geloof ik wel blije werkers!

En er was licht

Bij gebrek aan mede-wachtenden voor de deur, ging Patrick toch maar even in de auto zitten. Bert van Lent op 3FM, met daarin uiteraard alleen maar Michael Jackson. De producer van Bert, Bouke Hachmer, is toevallig een goede bekende van Patrick. Sterker nog, het is soort van zijn baas. Bouke is de drijvende kracht achter GamesFM. Het is zo jammer dat je vanuit België niet kan bellen of smsen naar Nederlandse servicenummers, want Patrick had ineens de roeping om iets te laten horen erover.

Dan maar via Bouke. Een tweekantig smsje ging naar Bouke, met ook een request. Als er één nummer is van Michael Jackson, wat hij mooi vind, is het de briljante track “Speechless”. Mooie plaat, helaas geen single geworden. Maar wellicht iets ondoordacht, misschien was Bouke er helemaal niet bij. Het was niet wat je een standaard Bert-uitzending zou noemen.

Ondertussen, 04:55, gaat de straatverlichting in het schitterende Kapellen uit. Nog steeds niemand te bekennen. De held van dit verhaal had gewoon lekker kunnen slapen tot minstens 04:00 uur. Hij gaapt, en neemt de andere appel. Nog maar 4,5 uur wachten…

Kapellen ontwaakt

Hij sluit zijn auto weer af. In de verte slaan kerkklokken zes keer. Na Bert zijn programma toch geluisterd te hebben, kwam hij er toch achter dat Bouke weldegelijk aanwezig was. Druk bezig telefoontjes te screenen, dus die zal het smsje van Patrick over het hoofd hebben gezien. “Ah well,” denkt hij, “niet geschoten is altijd mis.”

Buiten wordt het drukker en drukker. De hoeveelheid verkeer is enorm voor zo’n klein dorp. Veel winkels zoals de Kruidvat en de Wibra die vroeg worden bevoorraad, en mensen die als een malloot door de nauwe straten suizen. Zullen wel graag aan het werk willen!

Ondertussen is de eerste schuifdeur van de passage open. Jammer genoeg de Mobistar winkel nog niet… Nog lange niet nog lange niet…

De openbaring

Opeens verschijnt er een man uit de bus. Vastberaden loopt hij richting de ingang van de Promenade. Het was een apart figuur; een getinte man, minding his own business. Patrick houdt hem in de gaten. De man loopt naar de deuren, en liep gewoon naar binnen! Tot Patricks verbazing, hij was in de veronderstelling dat de tweede schuifdeur nog dicht was. Hij liep erachter aan, maar de man liep langs de Mobistar Center. “Mooi zo!”, dacht Patrick.

Hij besloot een rondje te maken door het winkelcentrum. Tot zijn verbazing was deze niet veel anders dan die we in Nederland kennen: er zit gewoon een Blokker, een Hema, een Hunkemoller en nog wat meer doodgewone zaken. Maar het boeide Patrick niet zoveel; hij kwam maar voor één winkel, en dat was die van Mobistar.

Jaaa! Mensen!

Het is 06:50, ziet Patrick op zijn horloge. De laatste loodjes wegen het zwaarst is zeker van toepassing. Totdat hij eindelijk stemmen hoort! En jawel, 2 Nederlanders. Eindelijk, van de eenzaamheid af. Net als Patrick zijn ze verbaasd over het geringe aantal mensen. Het stel komt uit Etten-Leur, en uiteraard komen ze voor de nieuwe iPhone.

Het bleek plezant gezelschap, zoals ze dat in België zouden zeggen. Het was een stel studenten die net als Patrick hyped waren van de nieuwe iPhone. Met z’n drieen grapten ze: “Zul je zien, is deze winkel een dagje dicht vandaag.”

Na verloop van tijd verschenen meer mensen. Eerst een macho-uitziende Belg, daarna een kameraad van hem. Gevolgd door een moeder met haar zoon, een zakenman. De rest viel niet meer bij te houden. De zoon van een jaar of 17-18 viel Patrick op. Nietterminst omdat hij op deze leeftijd nog met zijn moeder mee moest, maar meer om het feit dat hij constant met een zonnebril opliep. Later bleek dat de jongen met flinke blauwe ogen liep. Flink in elkaar gerost dus…

De laatste loodjes…

…Wegen het zwaarst. Hierbij ook echt geverifieerd. Tijdens het laatste uur groeide de groep wachtenden voor de Mobistar Center tot een man of 20. Patrick wist in ieder geval, hier gaan mensen teleurgesteld weg. Voor hem maakte het niet meer uit: hij was hier als eerste. Hij had er recht op. Passanten vonden het maar raar, wat deden al die mensen daar in Godsnaam? Werd er iets gratis weggegeven. Een oude vrouw grapte cynisch tegen ons Nederlanders: “De voedselbonnen zijn allang niet meer in gebruik.” Ze had gelijk, eigenlijk zijn we ook gestoord.

Eerlijk toegegeven, Mobistar heeft zijn medewerkers goed geïnstrueerd. Eindelijk kwamen twee gasten die de winkel ingingen. Rustig aan gingen ze nog eerst een broodje opeten. En toen gingen de deuren eindelijk open. Gelijk de filmcamera erbij, is leuk promotiemateriaal voor Mobistar. Trillend van verlangen en ongeduld zei Patrick tegen de verkoper: “iPhone 3GS, 32 Gieg, Black, alsjeblieft!”

Tien minuten later liep hij naar buiten. Met een iPhone 3GS. Hij slaakte een zucht van opluchting. Hij sprong in zijn auto, en ging ervandoor. Het eerste wat Patrick nu gaat doen… is slapen.

Missie geslaagd!

We kijken nog even terug naar het lijstje eisen:

• Fatsoenlijke processor: check, die hebben ze allebei wel.
• GPS mag ingebouwd zijn: is bij allebei het geval, lekker makkelijk.
• uiteraard HSDPA supported: ook het geval. Ook de abbonementjes zijn geschikt.
• een degelijke camera: 3.2 MP van de HTC tegenover 2.0 MP van de iPhone. HTC gaat voorop hier, ook bij het oog.
• een volwaardig QWERTY (touch) toetsenbord: HTC heeft een volwaardig keyboard, iPhone heeft een touch-keyboard. Keyboard van de HTC werkt lekker, snel en precies. Bij de iPhone heb ik er vaker problemen mee.

Gebaseerd op deze punten is de keuze snel gemaakt, dan zou de HTC winnen. Maar goed, het oog wil op zich ook wel wat. Begrijp me niet verkeerd hoor, de HTC Touch Pro is zeker een mooi toestel, maar gezien worden met een iPhone heeft net wat meer allure. Niet dat ik het daarvoor doe, maar toch…

Dan de financiën. Met de HTC Touch Pro ben ik bij een T-mobile Flex 30 abbonement Web’n'Walk Plus € 44,95 per maand kwijt, plus eenmalig € 159,95 voor het toestel. Bij de iPhone is dat ook € 44,95 per maand, maar dan € 27,25 voor de 8GB uitvoering en € 106,19 voor de 16GB versie. Met de iPhone ben ik voor het toestel goedkoper uit, maar heb dan minder features die aansluiten bij mij.

Ik kom er eigenlijk zelf niet uit. Ik krijg er bekant hoofdpijn van. Help mij eens even, en stem hier even.

Op dit moment bezit ik twee telefoons: de gewraakte HTC Touch voor zakelijk gebruik, en de Samsung G810 Navi voor privé! Die laatste is toch niet mijn ding gebleken. Het Symbian S60 OS valt enorm tegen, de camera is wel goed, maar de klep ervan behoorlijk irritant, en het toestel kan wat mij betreft te weinig. Een beetje een slechte keus dus, maar wat doe je eraan?

Nou zit ik dus te kijken naar een ander toestel. Daar het wel een PDA/Smartphone moet zijn, blijven we eigenlijk steken bij Windows Mobile of de iPhone 3G. Andere eisen zijn:

• een volwaardig QWERTY (touch) toetsenbord
• een degelijke camera
• uiteraard HSDPA supported
• GPS mag ingebouwd zijn (hoeft niet)
• Fatsoenlijke processor (dus niet de zielige 201 MHz van de Touch)